Mijn lessen van 2019

Die dagen tussen Kerst en oud & nieuw zijn maar raar vind ik, ik ben veel in mijn hoofd en voel erg de behoefte om te reflecteren en vooruit te kijken.

Misschien ken je dat gevoel wel, je weet niet zo goed welke dag het is en je ervaart zowel rust als drukte in je hoofd. Ik voel het zeker, ben erg bezig met afronden en opruimen in mijn hoofd. Maar ook mezelf voorbereiden op een nieuw jaar.

Vorig jaar schreef ik over het jaar 2018, hoe dat zo’n fijn en positief jaar was. We waren veel bezig met ons huis, dat toen nog gebouwd werd. Ik ben getrouwd en moeder geworden. Veel mooie dingen in een jaar bij elkaar. Ik vroeg me toen af wat 2019 ging brengen en keek uit naar de verhuizing en het verdere moederschap.

2019 was absoluut een mooi jaar, ik kijk er positief op terug. Maar ik heb er ook lessen uit gehaald, meer dan het jaar ervoor.

Werken na je zwangerschapsverlof is niet niks
In januari begon ik na 4,5 maanden verlof weer met werken en dat viel mij eerlijk gezegd zwaar. Ik was zo in de wolken en in een andere wereld, dat ik erg moest wennen. Alsof ze mij die eerste werkdag op een andere planeet hadden gezet waar iedereen een andere taal sprak. Ook nog eens de bovenbouw, waar ik weinig ervaring in heb. Niet mijn beste maanden, kan ik je zeggen. Slaaptekort, wennen aan nieuwe dingen en ook zeker wel rouw om mijn verlof dat was afgelopen.

Mijn gezondheid
Ik was altijd zo blij dat ik nog nooit in het ziekenhuis had gelegen, dat leek mij een hel. Tot ik op een dag mijn pols brak en toch echt richting de eerste hulp moest. Een week gips en als klap op de vuurpijl een operatie om de breuk te herstellen. Wat heb ik mij ellendig gevoeld die weken. Ik kon niet meer voor mijn zoon zorgen en had na de operatie veel pijn. Eigenlijk heb ik niets te klagen, want je weet dat het weer over gaat en uiteindelijk weer goed komt. Het is maar een pols, gelukkig niets ergers.
Hier heb ik geleerd geduld te hebben, want het kon mij niet snel genoeg helen en allemaal achter de rug zijn.

Het huis
In mei 2019 was het dan ook echt zover, ons huis werd opgeleverd. De dag nadat ik mijn pols brak (jaja, ik heb een gevoel voor timing), namen we de sleutel in ontvangst. Gelukkig hebben we zo goed als alles uitbesteed en veel hulp gekregen. In de zomervakantie zijn we verhuisd naar onze mooie nieuwe woning.
Afscheid nemen van mijn eigen huis vond ik moeilijk, maar eenmaal verhuisd heb ik mijn oude huis nog geen moment gemist.

1 jaar moeder
Aan het einde van de zomer werd onze mini een jaar. Wat heb ik mij die week ervoor weemoedig gevoeld, hoe kan het jaar zo snel gegaan zijn. Ik vind het moederschap prachtig en zou niet meer terug willen. Ik voel me een ander mens, in veel opzichten. Ik ben 10 kilo zwaarder dan voor mijn zwangerschap, heb meer begrip voor andere moeders, leef bewuster en kom meer buiten dan ooit.

Me-time
De dagen van de hele dag doen waar je zin in hebt, die bestaan niet meer met een baby. Elke dag een beetje me-time hebben is heel fijn en ik doe dat nu veel bewuster. Als de mini slaapt een muziekje aan tijdens het schoonmaken, wat vlogs kijken, tijd nemen om mijn make-up te doen, of shoppen zonder kind.
Tijd voor mezelf hebben is nu zoveel bewuster dan eerst en ik geniet er erg van. Door mijn schrijfcursus ben ik veel meer gaan lezen en ik vind het heerlijk.

Dankjewel 2019, voor alle lessen die je mij hebt geleerd. Voor 2020 staan er geen grootse dingen op de planning, maar wie weet wat komend jaar ons gaat brengen.

Liefs Iris

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *